Merhaba arkadaşlar, ilk çocuğun heyecanıyla olsa gerek Yiğit bir yaşındayken ona, büyüyene kadar oynar diye içinde rahatlıkla zıplayabileceği, oyun oynayabileceği kocaman oyuncak kale satın almıştık. Hatta anne-babası bile içine girip, oyun oynamıştı hem de çok sevmişti bu kaleyi :D
Küçükken pek bir şey anlamadığı için sevmemişti, yüzüne bile bakmadı. Ama geçenlerde resimlerini gösterince ben zıpzıp istiyorum dedi, kutusundan çıkardık, babası şişirdi ve içine girdi, toplarını da aldı tabii dünyalar onun oldu. “Ben bu zıpzıpı çok beyendim, şeşekkülley” dedi, anne-baba olarak çok mutlu olduk tabi. Şimdi de içinden çıkmıyor, biraz da bununla oyalansın bakalım.
Çocuğu olan arkadaşlarımı can-ı gönülden davet ediyorum, çocuklar zıplayıp oynarken bizler de rahat rahat oturur muhabbet ederiz artık :D
Sevgiyle kalın canlarım…
