NOTLUK YA DA MAGNET, HANGİSİ OLSUN İSTERSEN

     Bu buzdolabı cebi, notluk ya da magnet, (hangisi olarak kullanmak istersen) benim bu türde ilk çalışmam. Buzdolabı cebini ilk defa “bi yaşıma daha girdim” arkadaşımızın blog sayfasında, ayrıca 10 marifet sitesindeki yazısında görmüştüm. Çok şık ve cıvıl cıvıl görünüyor. Yapımı da kolay ve zevkli, puzzle yapar gibi…

    Evdeki eski kotların ya da pantolonların ceplerini bu şekilde değerlendiriyoruz, ayrıca ön ceplerini ve paçalarını da bu şekilde yapabiliriz, ben denemeye başladım bile. Diğer malzemeler ise; yapıştırıcı, blok mıknatıs, pul, boncuk, kumaş v.s. evdeki işlerinizden kalan çeşitli süsleme malzemeleri… Bundan sonrası sizin hayal gücünüze ve el becerinize kalmış.

      Bu notluk ya da buzdolabı ceplerinden şimdilik 2 tane yaptım, devamını da getiririm gibi gözüküyor. Aklımda değişik fikirler var, bakalım kaç tanesini hayata geçireceğim? Burada hep beraber göreceğiz…

10 MARİFET VE KARTPOSTAL KAMPANYASI...

       Bilindiği gibi yaklaşık iki hafta önce, Banu ablamız ve fındıkkurdum sayesinde, unutulan değerlerimizi yeniden yaşatmak adına 10 Marifet sitesinde bir kartpostal kampanyası - etkinliği yapıldı. Önceleri “çocuğum var, ben yapamam herhalde” dediğim bu etkinliğe bir heyecanla katıldım ve çok zevk alarak hem de kıymetli bir eser ortaya çıkardığımı düşünerek bir sürü kart yaptım. Hatta hızımı alamayıp, elimde 20 adres varken 26 adet kart yapmışım. Olsun her yönüyle çok eğlenceliydi benim için. 

      Evde çocuk olunca böyle işlerle uğraşmak da zor oluyor, ilk zamanlar oğlumla birlikte yaptım, hatta birkaçında Yiğitimin de emeği var. Mesela kalplerin, tavşanın ve çiçeklerin ortasındaki siyah keçiboynuzu çekirdeklerini oğlum yapıştırdı, o kadar da yardımı oldu bir tanemin, bu da bana yeter… Ama belli bir süre sonunda “dur oğlum, elleme yavrum, dağıtma bitanem” demekten ne yapacağını şaşırdım, onun için genelde Yiğit uyuyunca ya da geceleri yapıyordum.

      Bu görmüş olduğunuz kartlar benim eserlerim, bu el emeklerimi, gece gündüz vakit bulduğum kadarıyla yaptım, hepsine ayrı ayrı uğraşıp emek verdim, çok güzel bir meşguliyet oldu benim için. Bu kartlarda sadece fon kartonu, zarf ve yapıştırıcı masrafı var, geri kalan her şeyi evdeki malzemelerimden yaptım.

     Göndermeyi de şu şekilde yapmayı düşünüyorum; zarfları üzerine adresleri yazdım, kartları da ortaya karışık şekilde dizip rastgele, kimin kısmetinde ne varsa, isimleri görmeden zarfların içine koymayı düşünüyorum. Tabi daha sonra isim ve göndereceğim kartları bir yere yazıp 10 marifette yayınlamayı da düşünüyorum, kime ne gelmiş bilinsin diye.
 

      Bu etkinliğe katılıp yitirdiğimiz değerleri yeniden hayata geçiren ve saygı duyan herkese teşekkür ederim, ellerinize ve gönlünüze sağlık…

   

BİR ZAMANLAR BEN YAPMIŞTIM…

Bu orta sehpa örtümü (şömentabla da deniyormuş) 2007 yılının başında yapmıştım. O zamanlar hamileydim ve vakit geçirmek için Bel-Mek kursuna gidiyordum. Çok güzel zamanım geçti orada, arkadaşlıklar, eğlenceler, herkesin kendine göre yaptığı el işleri çok zevkliydi, hiç unutamam.

Kullanışlı, şık ve hediyelik el emeği ürünler yapmayı öğrendim, bu örtü onlardan sadece biri. Zevkli, üretken ve her şeyi değerlendiren hocamız vardı sağ olsun, bu sehpa örtüsünü yapmayı bana o öğretti.

Bu şömentablanın kumaşı meydani, kenar süslemeleri de eşimin babaannesinden kalma eski bir yastık kılıfının işlemeleri.


Onları önce tutkal ile şekillendirip kestim (kumaş atmasın diye), kumaşa diktim.


Üzerlerini de hint puluyla işledim.

Örtünün uçlarına da iri boncuklar taktım.

Arkasını da astarladım işte size gururla “ben yaptım” dediğim şömentablam. Fotoğraf boyutları sebebiyle pek net görünmüyor, kusura bakmayın


Bunu görenler “aaa bunu sen mi yaptın?” diyorlar, valla ben yaptım.



Fotoğraflar:
Muratte, Artzel Photography