Evet arkadaşlar, biraz gecikmiş bir post, Banu ablacım kusura bakma olur mu? Şu sıralar çok güzel koşuşturmacalarım var arkadaşlar, 3 gündür anca girebiliyorum nete olacak o kadar :D
İstanbul gezimize İzmit’ten başladığımızı söylemiştim. İlk önce İzmit’te eşimin asker arkadaşında kaldık, oradan İstanbul’a geçerken “İzmit’e kadar gelipte Banu ablama yani Banuca’ya uğramadan olmaz” dedim ve sağolsun Acemi Hobici’den (yani Işıl’dan) Banu ablamın telefon numarasını aldım, arayınca çok mutlu ve heyecanlı olduğunu sesinden anladım.
Banu abla, çok sevimli annesiyle birlikte doğa ile içiçe öyle güzel, bol yeşil bir yerde yaşıyor ki anlatamam... Gerçi fotoğraflardan az çok anlıyorsunuzdur... Çok güzel bir dağ evi var ablamın, evin içinde ve bahçedeki çoğu şeyi kendi elleriyle yapmış, ellerine sağlık ablacım... Neyse lafı fazla uzatmadan fotoğraflarla size Banu ablamla olan günümü anlatayım...
 | ||
| Banu ablamın manzarasının güzelliğine bakarmısınız? İzmit Körfezini görüyor... |
 |
| Ben, Banu Ablam, Annesi, sevimli Bıdık ve Yiğit... |
 | |
| Banu ablamın annesi, güzel manzarada otururken :D |
 |
| Yiğit ve Bıdık çok güzel anlaştı. Yiğit bütün köpeklere Bıdık diye sesleniyor artık :D |
 |
| Ablamın bahçesinde o an fotosu... |
 |
Bahçedeki mavi ortancalarla poz vermemek olmazdı, harika çiçekler bunlar... |
İşte bu kadaaaarrrr, umarım sizleri sıkmamışımdır. Banu ablacım o güzel yüreğin ve misafirperverliğin çok teşekkür ederiz, sizleri kocaman kocaman öpüyoruz. Daha İstanbul gezimizin diğer güzel fotoları ve yazıları var bakalım ne zamana çıkar :D
Sevgiyle kalın canlarım...
Dip Not: Bu arada fotoğraflar eşime aittir, yani her hakkı saklıdır :D
