Yiğit’in Kalesi…

    Merhaba arkadaşlar, ilk çocuğun heyecanıyla olsa gerek Yiğit bir yaşındayken ona, büyüyene kadar oynar diye içinde rahatlıkla zıplayabileceği, oyun oynayabileceği kocaman oyuncak kale satın almıştık. Hatta anne-babası bile içine girip, oyun oynamıştı hem de çok sevmişti bu kaleyi :D 

     Küçükken pek bir şey anlamadığı için sevmemişti, yüzüne bile bakmadı. Ama geçenlerde resimlerini gösterince ben zıpzıp istiyorum dedi, kutusundan çıkardık, babası şişirdi ve içine girdi, toplarını da aldı tabii dünyalar onun oldu. “Ben bu zıpzıpı çok beyendim, şeşekkülley” dedi, anne-baba olarak çok mutlu olduk tabi. Şimdi de içinden çıkmıyor, biraz da bununla oyalansın bakalım.

     Çocuğu olan arkadaşlarımı can-ı gönülden davet ediyorum, çocuklar zıplayıp oynarken bizler de rahat rahat oturur muhabbet ederiz artık :D

    Sevgiyle kalın canlarım…

Tiryaki Hobi ile buluşmamız ve Keçe Çantacık…

     Merhabalar,  dün Tiryaki Hobi ile buluştuk, hem bizler hem de çocuklarımız çok mutluydu. Çok güzel sohbetler ettik, bilgi alışverişinde bulunduk kısacası güzel vakit geçirdik. Teşekkürler Tiryakicim… 

      Yiğit her zamanki gibi Betül’e takılmadan edemedi, onunla oyunlar oynadı, koşuşturdular. Yiğitim, tam vaktinde uykuya yenik düştü ama Betülcüm bizleri dinledi, muhabbete katıldı canım benim… 

     Tiryaki Hobi ile ayrıldıktan sonra, iş çıkışında eşim geldi, Antares’i gezdik, orada Çocuk Esirgeme Kurumu Saray Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi’nde kalan hem bedensel hem zihinsel rahatsızlığı olan çocukların yaptığı el ürünlerinin satışı için stant açmışlar. 

       Neler yapmışlar bir görseniz örgüler, keçeden süsler, paspaslar, yastıklar, örtüler v.s. gizliden ağlayarak hem inceledim hem de öğretmenlerine ve çocuklara kocaman bir “helal olsun” dedim. Ufak bir katkım olsun diye bu pembe çantacığı aldım. Görevli bayanın anlattığına göre bir kolu olmayan ve tek tarafı felçli olan bir çocuğun yaptığı tablolara, resmen ağzım açık olarak baktım. Harika tablolar yapmış, nasıl bir yetenek ve hayal gücüdür şaşırdım. Resimlerini çekmediğime o kadar pişman oldum ki, anlatamam. Tiryaki Hobi ile o tarafa neden gitmedik, gezmedik diye de kendi kendimi yedim.

      Antares’e yolunuz düşerse lütfen bu standa muhakkak uğrayın; 2. katta sinemanın karşısında. Bu çocuklar hem rahatsızlar hem kimseleri yok hem de çok yetenekliler, onlara destek olalım.

     Sevgiyle ve sağlıcakla kalın canlarım…

Yiğit'in Doğum Günü ve 23 Nisan...

     Bizler 3 senedir 23 Nisanları iki kere kutluyoruz, hem birtanemin, mavişimin, oğluşumun yani Yiğitimin doğum gününü hem de Çocuk Bayramını kutluyoruz. 

     23 Nisan 2007 günü saat sabah 04:15'te dünyaya geldi, tahminimizden 10 gün önce "yeter artık ben geliyorum" dedi oğluşum... Ben hep simetrik ya da akılda kalan bir tarihte doğmasını istiyordum, oğluşum da beni duymuş ve en güzel günde "merhaba" diyeyim demiş. Asıl bizler o gün 23 Nisan çocukları gibiydik, mutlu, neşeli hem de çok heyecanlı...

      İyi ki doğdun, iyi ki geldin hayatımıza canım oğlum, Seni Çok Seviyoruz...

    23 Nisan'ın ayrı ulusal bir güzelliği de var tabiki, dünyada kutlanan ilk ve tek çocuk bayramıdır.  23 Nisan Ulusal Egemenlik Bayramı egemenliğin ulusta olduğu düşüncesinin kabul edildiği gündür. Yarının büyükle­ri olan çocukların bayramıdır. Ulu önder Atatürk böyle güzel bir günü Türk çocuklarına armağan etmiş, teşekkür ediyoruz ATAM...

Bayraklı resim buradan alınmıştır...