Merhabalar, dün Tiryaki Hobi ile buluştuk, hem bizler hem de çocuklarımız çok mutluydu. Çok güzel sohbetler ettik, bilgi alışverişinde bulunduk kısacası güzel vakit geçirdik. Teşekkürler Tiryakicim…
Yiğit her zamanki gibi Betül’e takılmadan edemedi, onunla oyunlar oynadı, koşuşturdular. Yiğitim, tam vaktinde uykuya yenik düştü ama Betülcüm bizleri dinledi, muhabbete katıldı canım benim…
Tiryaki Hobi ile ayrıldıktan sonra, iş çıkışında eşim geldi, Antares’i gezdik, orada Çocuk Esirgeme Kurumu Saray Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi’nde kalan hem bedensel hem zihinsel rahatsızlığı olan çocukların yaptığı el ürünlerinin satışı için stant açmışlar.
Neler yapmışlar bir görseniz örgüler, keçeden süsler, paspaslar, yastıklar, örtüler v.s. gizliden ağlayarak hem inceledim hem de öğretmenlerine ve çocuklara kocaman bir “helal olsun” dedim. Ufak bir katkım olsun diye bu pembe çantacığı aldım. Görevli bayanın anlattığına göre bir kolu olmayan ve tek tarafı felçli olan bir çocuğun yaptığı tablolara, resmen ağzım açık olarak baktım. Harika tablolar yapmış, nasıl bir yetenek ve hayal gücüdür şaşırdım. Resimlerini çekmediğime o kadar pişman oldum ki, anlatamam. Tiryaki Hobi ile o tarafa neden gitmedik, gezmedik diye de kendi kendimi yedim.
Antares’e yolunuz düşerse lütfen bu standa muhakkak uğrayın; 2. katta sinemanın karşısında. Bu çocuklar hem rahatsızlar hem kimseleri yok hem de çok yetenekliler, onlara destek olalım.
Sevgiyle ve sağlıcakla kalın canlarım…
